Kruidengeneeskunde is het bestrijden van klachten en kwalen op basis van kruiden.
Kruidengeneeskunde is al zo oud als de mensheid. De Chinese en Indiase kruidengeneeskunde gaan bijvoorbeeld duizenden jaren terug. In onze regionen gaan we terug tot de tijd van de Grieken en Romeinen, die voor het eerst de kruidengeneeskunde op schrift hebben gesteld. Via de Romeinen komt deze kennis in de Middeleeuwen in de kloosters terecht, waar monniken het een en ander in de eigen taal vastleggen. Toen ontstonden ook de beroemde kruidentuinen bij de kloosters. Zo rond 1650 ontstaan de eerste (kruiden)apotheken. Maar natuurlijk hebben van oudsher de zogenaamde ‘kruidenvrouwtjes’ en –mannen zich bezig gehouden met het genezen op basis van kruiden. Na de 18e eeuw komt de moderne wetenschap en technologie op. Men gaat planten onderzoeken en ontdekt de werkzame bestanddelen. Uiteindelijk kan men deze stoffen isoleren en chemisch nabootsen. Zo ontstaan de moderne geneesmiddelen. Het gebruik van kruiden wordt dan veelal afgedaan als volksgeneeskunst en kwakzalverij.